تبليغاتX
...از شما چه پنهان
 

ققنوس

 جهانم

در دستهات آتش گرفت

یک زغال ماند

که هنوز با آن می نویسم

+ نوشته شده در پنجشنبه سی و یکم اردیبهشت 1388ساعت 11:29 توسط مصطفی پورنجاتی |

 

 می کوشم به جبران مدتی که نیامدم اینجا، زود به زودتر نوشته هایم را بگذارم برایتان.

حرف های شما درباره شعرها و نوشته هایم، تنها دلگرمی من برای ادامه وبلاگ است دوستان!

 به نوشته ها و نظرهایتان در همین وبلاگ یا در وبلاگ خودتان پاسخ خواهم داد.

پوزشم را قبول کنید که فعلا" برای تغییر ظاهر و قالب وبلاگ و تزیین آن، امکانات فنی در دسترسم نیست. اگر طراح خوب سراغ داشتید، لطفا" معرفی کنید.

کارهای تازه ترم را برایتان می گذارم.

**

 

*

کرکره را می بندم

                     - خورشید جان! فعلا" ... تا ساعت بعد

و مژه ها را

                    - عزیزم! پیش تواَم ...

 

در تالار کسی صحبت نمی کند

اختیار این خاموشی هم به دست کسی نیست

                                                     جز من

الفبا

از دیوارهای تالار

موج می گیرند

به هم می رسند

عشوه می کنند

                    شکسته نستعلیق

 

کرکرۀ مژه ام را پس می زنم

می دَوَم

و در نور همین تاریکی عادت شده

دفتر و مدادم را پیدا می کنم

 

+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1388ساعت 20:50 توسط مصطفی پورنجاتی |

سلام !

به زودی بر می گردم

+ نوشته شده در پنجشنبه دهم اردیبهشت 1388ساعت 18:37 توسط مصطفی پورنجاتی |