یادداشت من درباره شعرهای شهاب مقربین،

 امروز در روزنامه "اعتماد"

هیچ­کس تو را

نه شناخت

و نه فهمید

حداکثر

موفق شدند

با تو یک چای گرم بنوشند

                   در تپه­ای برفی

*

(به نظر شما این شعر خطاب به چه کسی است؟)

امروز صبح

پشت در ِ ورودی

توی کفش­هایم

چند قاصدک بود

جای شکرش باقی است که

                   تار عنکبوت نبسته بود

در میدان­های شلوغ

در طرح­های بُهت­آور

و تنه­هایی به قدمت هزاره

می­گشتم شاید به یافتن تو

اشتباه می­کردم.

وقت آمدنت شد

باریدی

نیستی

و جایی که گوش­های تو نشنود

دیوار، از مرمر هم که نباشد

صدایم را بی­وقفه

به من برمی­گرداند