...از شما چه پنهان

شعرها، نثرهای ادبی و یادداشت های مصطفی پورنجاتی

اسامی راهیافتگان به مرحلۀ نهایی جشن شعر بلاگفا

امیر رضا رسولی جامع

فروغ داوودی

مجتبی زرین کلاه

مهدیه جوادی

محسن برزگر

+ نوشته شده در سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1387ساعت 20:43 توسط مصطفی پورنجاتی |

عیبی ندارد. بگذار مردهپرست باشیم. وقتی که آن مرده، اَبَرمرد است و پست نیست، بگذار مردهپرست باشیم:

«باران، بوی دیوارهای کاهگلی را بیدار کرده است» *

نادر ابراهیمی، از این به بعد، بیش از گذشتهها، بیش از سفرهای دور و دراز هامی و کامی

«هست» .

اکنون، نادر «آتش» جاودانهای برافروخته که «دود» ندارد

و «هلیا» ، بار دیگر ، مردی را دوست میدارد که در «یک عاشقانۀ آرام» بیدار، همچنان سرگرم بازی با کودکان یک مهد است.

روانش شادمانهتر و کلامش ماندگارتر

*سطری از «بار دیگر شهری که دوست میداشتم» اثر نادر ابراهیمی. آنچه در گیومه است نیز، اشاراتی به نوشتههای اوست

+ نوشته شده در جمعه بیست و چهارم خرداد 1387ساعت 14:52 توسط مصطفی پورنجاتی |

دوستت دارم دفتر مشق من!

دوستت دارم مداد اتود!

دوستت دارم زنی كه دفتر مشق و سر انگشت و مدادم را

آشتی دادهای.

سنگم

آرام آرام مینویسم و خود را میتراشم

تا به شكل مجسمهای در آیم

كه تو بودایش كردهای.

از دهان من اگر حرفی نیست

كوتاهی از من است

نمیدانم چگونه از تو سخن بگویم

با دهانی از سنگ.

* محمد شمس لنگرودی، از كتاب «ملاح خیابانها»، نشر آهنگ دیگر، 1386

+ نوشته شده در یکشنبه نوزدهم خرداد 1387ساعت 9:48 توسط مصطفی پورنجاتی |

پدرم مُرد

و میراث او لبخند بود

حالا ما خیلی هنر کنیم

چند هجا به خوردش میدهیم

و به اسم شعر

یادداشت میکنیم

(پی نوشت: فردا دومین سالگرد اوست . او ادامه دارد در من … .)

+ نوشته شده در جمعه دهم خرداد 1387ساعت 16:50 توسط مصطفی پورنجاتی |

هر چه میگذرد

عقربههای ساعت مچیام

ـ ساعت انتظار ـ

مهمتر میشود

و تصویر رُزی که آمادۀ آمدن توست

در من بزرگتر.

نگرانم.

میترسم سر قرار

به جای من

گلبرگهای عظیم یک رُز سفید بیاید

و دست تو را بگیرد.

+ نوشته شده در جمعه سوم خرداد 1387ساعت 22:14 توسط مصطفی پورنجاتی |